Mijn blog staat al eventjes stil, zoals veel dingen in het leven de dag van vandaag. Of corona mijn nuchterschap beïnvloed? Nee, ik ben nog altijd nuchter. Maakt corona het moeilijker om nuchter te blijven? Misschien wel. Zoals iedereen ben ik een deel van mijn vrijheid kwijt.

Alles wat mijn emoties beïnvloedt is zeer persoonlijk, doordat we allemaal geïsoleerd zijn. Dit maakt het moeilijker om met iedereen te delen wat voor invloed alles heeft op mijn nuchterschap. In elke situatie, positief of negatief, komen er altijd wel gedachten op die verwijzen naar alcohol. Ja, ook na bijna 2 jaar nuchter spookt het nog door mijn hoofd. Ik leef zelfstandig met mijn vriend en kinderen, ik doe alleen mijn boodschappen, ik ga alleen naar doktersafspraken. Ik heb “veel” tijd alleen. Hiermee bedoel ik dan, veel tijd dat ik bang ben om te hervallen.

Vroeger spendeerde ik die “vrije” tijd door te drinken, de roes zorgde ervoor dat ik niet te veel moest nadenken. Nu ben ik nuchter en alleen met mijn gedachten. Ook al wil ik het niet, is de gedachte dat ik kan hervallen altijd heel dichtbij. In het begin van mijn nuchterschap was ik minder bang dan nu. Ik was beschermd door vrienden, familie, AA-vergaderingen en ook medicatie die ervoor zorgde dat ik minder negatieve/depressieve gedachten had. Dit valt allemaal weg. “Ik ben toch al zolang nuchter” is een gedachte die ik vaak heb maar die mij niet altijd helpt.

Ik merk vaak op hoe moeilijk het is, omgaan/leven met een verslavingsproblematiek. Zowel blijheid, kwaadheid, verdriet, stress als verandering, zijn factoren die triggeren. Gelukkig heb ik door therapie veel geleerd, maar dat is niet alles. Vandaag schrijf ik om mezelf een hart onder de riem te steken, mezelf de boodschap te geven dat het oké is om bang te zijn. Maar ook om mezelf aan te moedigen.

Ik ben niet minder gelukkig, maar wel extra bang.